poëzieblog

Een letterzee bij hoogtij

Categorieën

TRANSFORMATIE

Geen virtuele chatboxdialogen meer omdat ze niet dialogeren.

Geen zwart-witte meningen omdat ik kleur wil eren

Geen projecties van het eigen falen omdat ik oprechtheid waardeer

Geen doorprikken van idealen omdat ik de reis probeer

Geen vlucht naar het licht als je de donkere kant negeert

Geen grandioze verhalen als je de eigen pijn maskeert

Maar elkaar durven eren Je pijn confronteren

En in je eigen donkerte, licht genereren    

Twin Fire

Samen in een ander in elkaar verstrengeld

Liefdesbanden

Vlucht in verre landen toevlucht bij elkaar

Landen

Eén zin gesproken Lichaam

Eén ster verschoten Ziel

Oneindig geleefd Het leven gedeeld

Verstrengelde handen Liefdesbanden

Bij elkaar Zichzelf gevonden

Ozora

welcome to paradise

Ozora colours the night bright neon light lazers beam love

We connect moments away from fear and grief

We shine bright on tomorrows dance and get a chance to live again

Fulfillment fills fantasy as the shiny people play

We're here today We're here tomorrow

The sign outside says welcome to paradise we are paradise inside

And when we go home let lazers beam the love, dance the dance and let this paradise shine on the rest of us  

-

Ter plekke geïmproviseerd gedicht ontstaan op het Ozora festival in Hongarije...

WAAR ZIJN DE GEDICHTEN HEEN

waar zijn de gedichten heen

woorden die ik als een warm deken over je lettervragende huid plooide, ze uitstreek waar je lijf de rijm hoorde in zinsneden nu elkaar uitmoorden

waar zijn de gedichten heen

zinnen die ik als zingend koor in je muziekminnend oor blies, minnekozend, smoorverliefd met mijn adem nu de gedachte verlies

waar zijn de gedichten heen

vellen papier verspreid over groene velden letters geluk op bergen bedrukt en bloemen als ultieme vers geplukt mijn vers nu geveld, met geweld uitgerukt

waar zijn de gedichten heen

DAG

Alweer zo'n dag voorbij die nietszeggend binnensloop door het vensterraam

de naam dag niet waard

z'n bestaan de wolken z'n gelaat de zon

kringen tekenend in het hoofd en opvliegend tot wolk maan en sterren won

een wind die nietsvermoedend binnenwaait even kolkt en schreeuwt en gaapt en dan in slaap weer gaat liggen

stilte voor de storm of wachten op instructie die nooit komt omdat je met dag niet praten kan

een naam geef je niet aan zulke dag

wolken, maan en zon 's nachts sterrenschijn

tot een nieuwe dag begon

MOEDER VAN ONZE ZOON

Hoe jij lief in zijn ogen kijkt met elk gebaar jouw liefde blijkt maan en sterren in zijn dagboek schrijft

Hoe jij zacht zijn wereld kneedt jouw pen in zijn eerste pagina boekdelen spreekt jouw ogen zijn liefde weet

Hoe jij aanmeert als veilige haven blikken biedt als liefdesbaken verzen zingt als levenslied

Zo kijkt hij naar jou en weet ik telkens weer

waarom ik zoveel van je hou

- Papa

WOORDENAAR ZOEKT UITGEVER

WOORDENAAR ZOEKT UITGEVER

Woordenaar zond op 1 november 2015 zijn eerste poëtische roman/novelle getiteld "Hemel & Aarde: laat liefde mijn huis zijn" ter publicatie naar enkele uitgeverijen.

U leest het goed, Woordenaar schrijft niet enkel gedichten, maar wil het literaire landschap meer kleur geven met zijn volstrekt unieke interpretatie van het begrip proza, waarin niet het beschrijvende en verhalende centraal staan, maar wel de poëzie, in al haar gedaantes.

Woordenaar beschrijft zijn roman/novelle zelf als volgt:

"Hemel en Aarde: laat liefde mijn huis zijn" verhaalt mijn zoektocht naar de ultieme liefde, met haar pracht als drijvende kracht en de natuur als metafoor voor wat wij tweeën nooit mochten zijn. Zij, de onbereikbare hemel, een adembenemend schouwspel van zon, maan en sterrenpracht. Ik, de smachtende aarde, wiens bossen haar zuurstof ademen. Ontelbare gedichten werden voor haar geschreven en in dit werk verzameld tot het liefdesverhaal van haar en mij, van hemel en aarde, en van de wens dat liefde ooit mijn huis mag zijn.

Nu maar hopen op daadwerkelijke publicatie! U duimt toch ook? :-)

VLECHTJES

vertel me hoe je het doet het losweken van weken, maanden, jaren wachten op dat ene sprankeltje fijnstof en sterrengeluk

vertel me hoe je het doet het ontladen van weken, maanden, jaren kiemen van onze vrucht, bijna natuur en sterren geplukt

vertel me hoe je het doet het vertalen van weken, maanden, jaren en onze verwante dubbele regen- boogverhalen

vertel me wat je voelt dat wat ik zeg in deze dicht de dagen dichter- bij zal dragen of ze hier onze liefde vlecht

want dan kan de wereld liefde verbouwen, jouw ziel in duizend en één geschenkjes vouwen en zal ik jou toevertrouwen

hoe jij met mij het beste vlechtjes maken kan