ecologie

Alle gedichten met dit thema

Categorieën

BEWAAKT DE BOMEN...

hier bewaakt het bos de bomen waait de wind de blad'ren nabij

hier wordt de aarde in dromen geboren verbeeldt de wond'ren van het kind in mij

hier heerst vrede over de velden schenkt de horizon mij het zicht

hier leest het boek wat jij me vertelde baar ik voor jou dit gedicht

hier is me het leven lief is het gras nog groen

hier zijn de dagen ontelbaar is tijd niet van doen

hier schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

hier woont mijn ziel, in lichtheid gedragen schijn ik, in al m'n pracht

-

maar zoals een vessel de gedachte ontgroeit, een vrucht zonder zaad in lente niet bloeit

zo is mijn lichaam slechts drager van dit lichaam wordt te veel verwacht

de dolle dagen, de mens als uniform dier ze wanen zich de wereld, maar leven niet hier

daarom zal de gekheid zegevieren is de aarde in verval

daarom verjagen wij dieren raast de mens zich in z'n eigen val

daarom leven wij in wanen worden wij geleefd

daarom zijn idealen tanend waar macht regeert

want al schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

toch werd het bos in slaap,  in wanen in alle pracht

door ons stilzwijgend omgebracht  

ECOLOGIE

De wonden des tijds hebben spijt van wat begonnen is 

De wonderen van de wereld overstemd door valse akkoorden

Woorden van verlossing hebben meer inhoud dan nabije verandering

De muziek draait door als de mallemolen van een verdoemd orkest

Ons houten lichaam bekrast de boom met het liefdeshart in zijn schaduw

De wereld vergast door de nazi's van deze tijd

En nu we dit inzien kunnen we enkel nog onze tranen eten

-- Dit werk werd gepubliceerd in mijn eerste dichtbundel: "Betoverende dagen, Bodemloze nachten" (Out of print)

MIJN IDEAAL

Ik vlei me neer aan de rivier en verdrink me in 't hoge gras

Verre klokken vertellen verhalen en geven tijd te pas om ver te dwalen in dit groen

De zon vangt m'n verlangen naar wat wij eens waren

Een bries streelt de bloemen aan de oever zoals minnaars elkaar zacht lief aandoen

Dit schouwspel overdenkt de zomers van weleer toen ook wij minnaars waren en onze gloed elkaar bedacht

Waar gaat deze rivier met m'n gedachten heen

Wanneer vertellen verre klokken mijn verhaal

De monding is nog niet in zicht dus laat me verdwalen in de stroom, laat de bries me eer aandoen, laat me, gevangen door de gloed

en bewaar hier mijn ideaal

HET BOS

De wind stilt de honger in de stilte van het bos De bomen staan in rust adem in adem uit Bewandel de paden het bos maakt vrij Bewandel m'n gedachten en geef meer bos aan mij

ECOLOGIE

De bomen zijn fanfares, gedragen door de wind Hun melodie verloochend door de dwazen ver van de onschuld van het kind en de ritmes van de natuur

Ziedaar, de kunstenaars onder de narren in de tijd verblijd, door tijd verspreid schrijven die poëzie op de ritmes van de natuur

De idee in ieder mens rechtgeschapen liefde voor dé Moeder, ons Vuur Haar liefde gedragen door de ritmes van de natuur

Het is tijd, het uur is daar van nijd en afgunst en gevaar maar wees verliefd, wees blij

Zijt zorgzaam voor de Moeder en haar natuur