seizoenen

Alle gedichten met dit thema

Categorieën

OVERPEINZING VAN EEN LENTENACHT

Wanneer de zon weer weet wat warmte is en haar tranen de wereld koelen

Wanneer de dauw het gras doet stralen en de mist het land bevolkt

Wanneer het pad me leidt naar dageraad en de eerste vogels fluiten

Dan heeft de nacht weer pracht bewezen en ben jij het evenwicht van licht en donker

Dan heeft de nacht weer een verhaal verteld over de liefde van weleer en jouw ongerepte natuur

En uitgesponnen in het feestgedruis besluit het verhaal dat de liefde nog niet over is en dat natuur geplukt moet worden

HET STERRENMEISJE EN DE ZEE

De engelenzee heeft zand in haar mond en op het strand drogen parels in de zon

's Nachts als het water slaapt krioelt het hemelpallet van diamantenpracht en fonkelt het sterrenmeisje mee

Zij was ooit een parel in het zand tot ze bij de bodem de biezen nam en door het engelengezang naar het water werd gelokt waar haar verleden het tot later bracht

Daar kwam ik haar tegen tussen de scheiding van zee en strand

waar gisteren slechts een droombeeld is en ik de weg betreed naar het nieuwe land

waar dat meisje slechts een parel is en de zon laat verdwijnen

waar het ogenblik goud verbloemt en tijd niet gelezen wordt

Daar staar ik naar de horizon naar de zon die het water raakt en lonkt naar morgen

Weldra keer ik huiswaarts en droom ik al van de volgende ontmoeting met het sterrenmeisje en de zee

STORM (VOOR CLARA)

Clara

Mooiste rots op mijn klippen in golfslag is het leven rood daar leven wij in aangewakkerd verlangen daar leg jij mijn landziel bloot

Clara

Zoetste smaak in mijn zilte water in de branding die ons het leven bood daar zwemmen wij en snakken naar meer adem daar stralen wij in 't avondrood

-

Tussen golf en land leeft de twijfel zoet en zilt vermengd maar de horizon kleurt steeds oneindig met onze liefde erin gedrenkt

Mijn klippen herbergen vele rotsen beneden de lokroep van de oceaan stille waters hebben diepe gronden maar slechts jouw woelig water schenkt mij m'n bestaan

-

Clara

De golven kletteren de klippen kaal in jouw stroming is het verlangen groot daar waar de storm het sterkst opsteekt daar is onze liefde het grootst

ZOMERDROOM

Donkere dagen leggen me droog en de warme droom van weleer die m'n geloof laaft zal weer spreken

Ik sta in de tijd van gaan met één been in de afgrond

en wanneer de zon zal komen die de zomer draagt spreken we weer boekdelen

Weldra denken we de leegte weg en zal m'n hitte moeten koelen onder spraakwatervallen verdeeld

Tijd deelt gevoelens en splijt spijt in vreugde

De weg gaandeweg bewandelen en taal de enige uitweg naar de warme wereld van mei

Mijn warme ochtendstond heeft goud in de mond

SNEEUW 2

de kristallen koude legt vlokken geluk tot wit bedekt

dek de wereld toe leg haar te slapen zodat de mensheid

vredig onbeslist en voor even

in deze stilte bevriest

SNEEUWMAN

vlok na vlok vormt een wollen deken het zicht van deze dag

onschuld daalt neder over het landschap

wandaden worden bedekt het leed verzacht want sneeuw zalft de wonde

en daar staat hij te midden van deze gepoogde rust

de onschuld zelve door kinderen bedacht

de sneeuwman

bemiddelaar in deze strijd slechts voor even een held

want straks gaat het dooien

en dan zal zijn verlossing tot vocht vergaan

REGENWEER

het tikkend geluid van druppels regen die tegen m'n ramen bewegen heet ik hier welkom in warme slagroomwolken van huiselijke gezelligheid

Pantoffelhelden met geitenwollen sokken die op televisie weer weer uitlokken en via een hogedrukgebied in 't verschiet hun tranendal op de wereld verspreiden water door 't hemels vergiet

Door tijd beslecht het lot dat tot dan slechts zin was de voorspoed voor morgen en mijn zorgeloos bestaan bij een wereld die in tranen verzuipt

ZOMER WEER

De zomer brandt zich een weg langs de langste dagen van het jaar

De helblauwe lucht is nostalgisch over het vallend blad van weleer en over wat bevroren beekjes door een sneeuwtapijt bedekt reeds wensten

Want winters' hoop doet zomer leven

Waar de lente slechts knopt daar bloeit zomer vandaag

Maar hoe sterk de zon nog brandt en hoe de dagen lopen

De mens blijft afhankelijk van wat het weer beweert