HET STERRENMEISJE EN DE ZEE

De engelenzee heeft zand in haar mond en op het strand drogen parels in de zon

's Nachts als het water slaapt krioelt het hemelpallet van diamantenpracht en fonkelt het sterrenmeisje mee

Zij was ooit een parel in het zand tot ze bij de bodem de biezen nam en door het engelengezang naar het water werd gelokt waar haar verleden het tot later bracht

Daar kwam ik haar tegen tussen de scheiding van zee en strand

waar gisteren slechts een droombeeld is en ik de weg betreed naar het nieuwe land

waar dat meisje slechts een parel is en de zon laat verdwijnen

waar het ogenblik goud verbloemt en tijd niet gelezen wordt

Daar staar ik naar de horizon naar de zon die het water raakt en lonkt naar morgen

Weldra keer ik huiswaarts en droom ik al van de volgende ontmoeting met het sterrenmeisje en de zee