HET STERRENMEISJE EN DE ZEE
De engelenzee heeft zand in haar mond en op het strand drogen parels in de zon
's Nachts als het water slaapt krioelt het hemelpallet van diamantenpracht en fonkelt het sterrenmeisje mee
Zij was ooit een parel in het zand tot ze bij de bodem de biezen nam en door het engelengezang naar het water werd gelokt waar haar verleden het tot later bracht
Daar kwam ik haar tegen tussen de scheiding van zee en strand
waar gisteren slechts een droombeeld is en ik de weg betreed naar het nieuwe land
waar dat meisje slechts een parel is en de zon laat verdwijnen
waar het ogenblik goud verbloemt en tijd niet gelezen wordt
Daar staar ik naar de horizon naar de zon die het water raakt en lonkt naar morgen
Weldra keer ik huiswaarts en droom ik al van de volgende ontmoeting met het sterrenmeisje en de zee
