betoverende dagen, bodemloze nachten

Alle gedichten met dit thema

Categorieën

SLAPELOOSHEID

De klok tikt weg wat nooit meer komen zal in het land waar tijd koning is

In die wereld is spijt te wijd en maakt belofte schuld

En hoewel het uur voor ons slechts een speling is van zon en aarde van dag en nacht

en in het universum oneindig veel nieuwe tijd kan komen

Lig ik hier peinzend in plaats van slapend

OVERPEINZING VAN EEN LENTENACHT

Wanneer de zon weer weet wat warmte is en haar tranen de wereld koelen

Wanneer de dauw het gras doet stralen en de mist het land bevolkt

Wanneer het pad me leidt naar dageraad en de eerste vogels fluiten

Dan heeft de nacht weer pracht bewezen en ben jij het evenwicht van licht en donker

Dan heeft de nacht weer een verhaal verteld over de liefde van weleer en jouw ongerepte natuur

En uitgesponnen in het feestgedruis besluit het verhaal dat de liefde nog niet over is en dat natuur geplukt moet worden

HET STERRENMEISJE EN DE ZEE

De engelenzee heeft zand in haar mond en op het strand drogen parels in de zon

's Nachts als het water slaapt krioelt het hemelpallet van diamantenpracht en fonkelt het sterrenmeisje mee

Zij was ooit een parel in het zand tot ze bij de bodem de biezen nam en door het engelengezang naar het water werd gelokt waar haar verleden het tot later bracht

Daar kwam ik haar tegen tussen de scheiding van zee en strand

waar gisteren slechts een droombeeld is en ik de weg betreed naar het nieuwe land

waar dat meisje slechts een parel is en de zon laat verdwijnen

waar het ogenblik goud verbloemt en tijd niet gelezen wordt

Daar staar ik naar de horizon naar de zon die het water raakt en lonkt naar morgen

Weldra keer ik huiswaarts en droom ik al van de volgende ontmoeting met het sterrenmeisje en de zee

LENTE'S LAND

Lente's land is er één waar bloesem welig tiert en de liefde binnenvloeit als limonade in de zon

Lente's land is er één waar wind de bomen koelt en het knoppen begon

Lente's land is er één waar de zon prisma's schijnt op gelukkige regenbogen

Lente's land is er één waar jij de bloei van mijn leven bent en waar wij wonen in kriebelende dagen

DE OVERGANG

Het bekende is niet meer en de draad die eens mijn geleide was wordt warriger

Als een kind ben ik bang voor het donker en als een zondaar laf gemaakt door tijd

Afgevlakt ga ik de leegte in en op zachte tred leef ik door de passie heen

Ik wil meer draad en licht in het donker

Ik wil weer een held zijn en vol van vuur

Ik wil de volgende stap want de overgang doet me zeer

GENT MIJN VROUW

De nacht liet de stad zien en langs kasseien volgde ik de leidraad van liefde als een onbezonnen kind

Samen verdwaalden we in zoete dromen zoals enkel ons lijf dit schrijven kon

Vele woorden beschreven hier je aanzicht de minnenzang troostte je gemoed en die zoete dromen ontblootten onze ziel

Wat denk ik graag terug aan die momenten aan de Leie wanneer de Graslei slapen moest

Of aan de doolhof van onze gedachten die Patershol niet wist te bedwingen ook al was de Likeur d'Amour nog zo zoet wanneer Betty ons in vervoering bracht

Wat mis ik Gent en de gedane liefde wat mis ik die zielenrust bij jou

Wat mis ik die nachten want het was goed bij Gent

mijn vrouw

WINTERNACHT

Ik voel de vrieskou kraken op mijn rillend lijf

Ik lig verstijfd tot mijn bed ontdooit

De verwarming poogt een bijdrage te leveren en haar warmte omsluit mijn ziel

Dan daal ik af in de nacht waar grotten de mystiek openen en illusie mijn geleide wordt

Tot de ochtend wederkeert want dan is de koude weer een feit

LAATST ZAG IK JE ONDERGAAN

Laatst zag ik je ondergaan Je sloot de boeken voor vandaag

Laatst zag ik je ondergaan je sloot je ogen onbewaakt

Wat een pracht die jou bedacht

Wat een pracht waarnaar ik smacht

Je kwam nog voorbij in een droom en ik verwarmde me aan je gedachten

je gloed overdacht de nacht vannacht

de maan weerspiegeld in je zinnen

Ik wil je ondergaan

halfzacht beminnen

WINTERDROOM

Warmte droomde de zon

maar regen wordt de norm

Licht droomde de zon

maar sneeuw wordt de klankbuis van morgen

Vuur droomde de zon

maar nevels van weemoed overtrekken de volle woorden op het pad des tijds

Toch blijft de zon dromen

en wanneer nevels vuur worden sneeuw licht en regen warmte

zal de zomer pas echt beginnen