STORM (VOOR CLARA)

Clara

Mooiste rots op mijn klippen in golfslag is het leven rood daar leven wij in aangewakkerd verlangen daar leg jij mijn landziel bloot

Clara

Zoetste smaak in mijn zilte water in de branding die ons het leven bood daar zwemmen wij en snakken naar meer adem daar stralen wij in 't avondrood

-

Tussen golf en land leeft de twijfel zoet en zilt vermengd maar de horizon kleurt steeds oneindig met onze liefde erin gedrenkt

Mijn klippen herbergen vele rotsen beneden de lokroep van de oceaan stille waters hebben diepe gronden maar slechts jouw woelig water schenkt mij m'n bestaan

-

Clara

De golven kletteren de klippen kaal in jouw stroming is het verlangen groot daar waar de storm het sterkst opsteekt daar is onze liefde het grootst