BEWAAKT DE BOMEN...

hier bewaakt het bos de bomen waait de wind de blad'ren nabij

hier wordt de aarde in dromen geboren verbeeldt de wond'ren van het kind in mij

hier heerst vrede over de velden schenkt de horizon mij het zicht

hier leest het boek wat jij me vertelde baar ik voor jou dit gedicht

hier is me het leven lief is het gras nog groen

hier zijn de dagen ontelbaar is tijd niet van doen

hier schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

hier woont mijn ziel, in lichtheid gedragen schijn ik, in al m'n pracht

-

maar zoals een vessel de gedachte ontgroeit, een vrucht zonder zaad in lente niet bloeit

zo is mijn lichaam slechts drager van dit lichaam wordt te veel verwacht

de dolle dagen, de mens als uniform dier ze wanen zich de wereld, maar leven niet hier

daarom zal de gekheid zegevieren is de aarde in verval

daarom verjagen wij dieren raast de mens zich in z'n eigen val

daarom leven wij in wanen worden wij geleefd

daarom zijn idealen tanend waar macht regeert

want al schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

toch werd het bos in slaap,  in wanen in alle pracht

door ons stilzwijgend omgebracht