BEWAAKT DE BOMEN...
hier bewaakt het bos de bomen waait de wind de blad'ren nabij
hier wordt de aarde in dromen geboren verbeeldt de wond'ren van het kind in mij
hier heerst vrede over de velden schenkt de horizon mij het zicht
hier leest het boek wat jij me vertelde baar ik voor jou dit gedicht
hier is me het leven lief is het gras nog groen
hier zijn de dagen ontelbaar is tijd niet van doen
hier schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht
hier woont mijn ziel, in lichtheid gedragen schijn ik, in al m'n pracht
-
maar zoals een vessel de gedachte ontgroeit, een vrucht zonder zaad in lente niet bloeit
zo is mijn lichaam slechts drager van dit lichaam wordt te veel verwacht
de dolle dagen, de mens als uniform dier ze wanen zich de wereld, maar leven niet hier
daarom zal de gekheid zegevieren is de aarde in verval
daarom verjagen wij dieren raast de mens zich in z'n eigen val
daarom leven wij in wanen worden wij geleefd
daarom zijn idealen tanend waar macht regeert
want al schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht
toch werd het bos in slaap, in wanen in alle pracht
door ons stilzwijgend omgebracht
