poëzieblog

Een letterzee bij hoogtij

Categorieën

SLAPELOOSHEID

De klok tikt weg wat nooit meer komen zal in het land waar tijd koning is

In die wereld is spijt te wijd en maakt belofte schuld

En hoewel het uur voor ons slechts een speling is van zon en aarde van dag en nacht

en in het universum oneindig veel nieuwe tijd kan komen

Lig ik hier peinzend in plaats van slapend

OVERPEINZING VAN EEN LENTENACHT

Wanneer de zon weer weet wat warmte is en haar tranen de wereld koelen

Wanneer de dauw het gras doet stralen en de mist het land bevolkt

Wanneer het pad me leidt naar dageraad en de eerste vogels fluiten

Dan heeft de nacht weer pracht bewezen en ben jij het evenwicht van licht en donker

Dan heeft de nacht weer een verhaal verteld over de liefde van weleer en jouw ongerepte natuur

En uitgesponnen in het feestgedruis besluit het verhaal dat de liefde nog niet over is en dat natuur geplukt moet worden

HET STERRENMEISJE EN DE ZEE

De engelenzee heeft zand in haar mond en op het strand drogen parels in de zon

's Nachts als het water slaapt krioelt het hemelpallet van diamantenpracht en fonkelt het sterrenmeisje mee

Zij was ooit een parel in het zand tot ze bij de bodem de biezen nam en door het engelengezang naar het water werd gelokt waar haar verleden het tot later bracht

Daar kwam ik haar tegen tussen de scheiding van zee en strand

waar gisteren slechts een droombeeld is en ik de weg betreed naar het nieuwe land

waar dat meisje slechts een parel is en de zon laat verdwijnen

waar het ogenblik goud verbloemt en tijd niet gelezen wordt

Daar staar ik naar de horizon naar de zon die het water raakt en lonkt naar morgen

Weldra keer ik huiswaarts en droom ik al van de volgende ontmoeting met het sterrenmeisje en de zee