poëzieblog

Een letterzee bij hoogtij

Categorieën

ALLITERATIES ADEMEN ALLES!

broze blikken blijken bronstige begeerte (cfr. contouren, confessie, chromatische canon)

dilemma: droge dagen, dondernacht eerst emotie eten, en een ets

fatamorgana: fantastisch fenomeen geest gestalte geven hoofd heel houden ingenieus intelligent jawel

klopt, laatst laafde liefde leegte

moeder: “maar meneer” nicht: “nee, nooit nadenken” opa, ooit oorlog opgezocht papa, peinzend paraat

quiz:

Rare roes? Straf spul!

Trage tijd? Uren uiten!

Vraag? Want woord!

X = Y

Zinnen, zinderend zinnespelen

BLAUWE MAAN

blauwe maan bleef aan hemel staan oceaan bleef stromen

groene parkiet vond habitat niet nacht deed dromen

gele zon die niet warmer kon zaad gaf bomen

grijs gedicht dat tot niets verplicht enkel in woorden te wonen

QUOTE VAN DE DAG

"Wie omwille van de angst voor het oordeel van anderen zichzelf niet kan uiten zoals hij werkelijk is, is slaaf van die andere. Wie dit echter wel kan, is meester van zichzelf" (© Dries Van Hooydonck, 2015)

BEWAAKT DE BOMEN...

hier bewaakt het bos de bomen waait de wind de blad'ren nabij

hier wordt de aarde in dromen geboren verbeeldt de wond'ren van het kind in mij

hier heerst vrede over de velden schenkt de horizon mij het zicht

hier leest het boek wat jij me vertelde baar ik voor jou dit gedicht

hier is me het leven lief is het gras nog groen

hier zijn de dagen ontelbaar is tijd niet van doen

hier schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

hier woont mijn ziel, in lichtheid gedragen schijn ik, in al m'n pracht

-

maar zoals een vessel de gedachte ontgroeit, een vrucht zonder zaad in lente niet bloeit

zo is mijn lichaam slechts drager van dit lichaam wordt te veel verwacht

de dolle dagen, de mens als uniform dier ze wanen zich de wereld, maar leven niet hier

daarom zal de gekheid zegevieren is de aarde in verval

daarom verjagen wij dieren raast de mens zich in z'n eigen val

daarom leven wij in wanen worden wij geleefd

daarom zijn idealen tanend waar macht regeert

want al schijnt de lentezon op dolle dagen waakt de maan bij nacht

toch werd het bos in slaap,  in wanen in alle pracht

door ons stilzwijgend omgebracht  

KATTEBELLETJE

Lang leve de vrouw der vrouwen, edele jonkvrouw in de nacht, die ik noem mijn getrouwe en mij de wereld schenkt met al haar pracht xxx

VERZAMEL DE VERBEELDING

Een dichter zei me eens dichtbij te dichten

Een denker bedacht me daar zijn nieuwe dag

Een drager droeg me eens zijn dagen lichter

Een deler beleefde ik met gedeeld ontzag

–

Een doener deelde mij zijn dolle daden

Een dwarsligger gaf me een nieuw gezicht

Een blinde deed voor mij de horizon praten

Een dove toonde mij een nieuw gedicht

–

Ikzelf ben een dromer en verzamel de verbeelding

Ik kijk in vergezichten en pluk de verzen van je lach

ENGELENGEZANGEN

Contouren van lippen vormen in zachte huidplooien bolle wangen in klei ligt ons verlangen

als ik je kus denk ik engelengezangen

In rechte lijnen liefde trekt onze tekening boekdelen met handen die elkaar behangen

jou strelend denk ik engelengezangen

zoals zij van zijde uit natuur ontgonnen, aan de draad tot wol ontsponnen, zo zullen wij de woorden omhangen

als ik jou spreek denk ik engelengezangen

tot onze liefde wollig waarheid wordt, wij sprekend op elkaar wolken vangen, dansend tot de ochtend zal aanvangen

onze liefde denkt er engelengezangen

zoals de heuvelrug ons het landschap biedt, jij voor mij bloesem schiet, de zon in dagen giet en met sterren de dag in nacht verliet

zo schrijf ik jou en pluk de sterren van je lijf, spin de draad, eet landschap van je ziel, teken er onze bloesem in 't verschiet

en engelengezangen ons nieuwe levenslied