WAAR ZIJN DE GEDICHTEN HEEN
waar zijn de gedichten heen
woorden die ik als een warm deken over je lettervragende huid plooide, ze uitstreek waar je lijf de rijm hoorde in zinsneden nu elkaar uitmoorden
waar zijn de gedichten heen
zinnen die ik als zingend koor in je muziekminnend oor blies, minnekozend, smoorverliefd met mijn adem nu de gedachte verlies
waar zijn de gedichten heen
vellen papier verspreid over groene velden letters geluk op bergen bedrukt en bloemen als ultieme vers geplukt mijn vers nu geveld, met geweld uitgerukt
waar zijn de gedichten heen
