WAAR ZIJN DE GEDICHTEN HEEN

waar zijn de gedichten heen

woorden die ik als een warm deken over je lettervragende huid plooide, ze uitstreek waar je lijf de rijm hoorde in zinsneden nu elkaar uitmoorden

waar zijn de gedichten heen

zinnen die ik als zingend koor in je muziekminnend oor blies, minnekozend, smoorverliefd met mijn adem nu de gedachte verlies

waar zijn de gedichten heen

vellen papier verspreid over groene velden letters geluk op bergen bedrukt en bloemen als ultieme vers geplukt mijn vers nu geveld, met geweld uitgerukt

waar zijn de gedichten heen