poëzieblog

Een letterzee bij hoogtij

Categorieën

BRAM VAN PEER

(Opgedragen aan Bram Van Peer die van ons is heengegaan)

bramarchist je bent niet meer en waarom we niet meedeelden dat we je graag zagen en waarom het waarom niet achterhaald kan worden en waarmee je toch in godsnaam bezig was en hoe je het in godsnaam hebt gedaan en waar en

vragen zonder antwoord zijn als jou bram als woorden die vervagen in een zee van verdriet eindbestemming onbekend

als een smaragd die dof werd door de tijd en gaandeweg uitdoofde

als een zoete geur in de diamanten stad vervlogen naar mysterieuze oorden waar het beter is en het lijden niet meer hoeft

stel het wel bram en zet koers naar verre horizonten

LENTE'S LAND

Lente's land is er één waar bloesem welig tiert en de liefde binnenvloeit als limonade in de zon

Lente's land is er één waar wind de bomen koelt en het knoppen begon

Lente's land is er één waar de zon prisma's schijnt op gelukkige regenbogen

Lente's land is er één waar jij de bloei van mijn leven bent en waar wij wonen in kriebelende dagen

DE OVERGANG

Het bekende is niet meer en de draad die eens mijn geleide was wordt warriger

Als een kind ben ik bang voor het donker en als een zondaar laf gemaakt door tijd

Afgevlakt ga ik de leegte in en op zachte tred leef ik door de passie heen

Ik wil meer draad en licht in het donker

Ik wil weer een held zijn en vol van vuur

Ik wil de volgende stap want de overgang doet me zeer

GENT MIJN VROUW

De nacht liet de stad zien en langs kasseien volgde ik de leidraad van liefde als een onbezonnen kind

Samen verdwaalden we in zoete dromen zoals enkel ons lijf dit schrijven kon

Vele woorden beschreven hier je aanzicht de minnenzang troostte je gemoed en die zoete dromen ontblootten onze ziel

Wat denk ik graag terug aan die momenten aan de Leie wanneer de Graslei slapen moest

Of aan de doolhof van onze gedachten die Patershol niet wist te bedwingen ook al was de Likeur d'Amour nog zo zoet wanneer Betty ons in vervoering bracht

Wat mis ik Gent en de gedane liefde wat mis ik die zielenrust bij jou

Wat mis ik die nachten want het was goed bij Gent

mijn vrouw

WINTERNACHT

Ik voel de vrieskou kraken op mijn rillend lijf

Ik lig verstijfd tot mijn bed ontdooit

De verwarming poogt een bijdrage te leveren en haar warmte omsluit mijn ziel

Dan daal ik af in de nacht waar grotten de mystiek openen en illusie mijn geleide wordt

Tot de ochtend wederkeert want dan is de koude weer een feit

LIEFDE VOOR MORGEN (NIEUWJAARSDROOM)

Voldane gevoelens van een episode vertellen met nostalgie wat gekomen is

Het oude pad werd betreden en reeds een nieuwe weg loopt kronkelig het leven tegemoet

Heuvels en dalen weerspiegelen het landschap van morgen

Zonder dalen weet men niet zonder pieken voelt men niet

Maar steeds zal ik trachten het pad te volgen dat voor me opdoemt in een mist van liefde voor morgen

MUZE VAN DE DAG

De muze van de dag van ochtendstond tot zij bestond

Een vluchtige ontmoeting in ambrozijnen watervallen

of de nectar van de goden het sap voor vloeibare inspiratie

Voelbare schoonheid nabij of vage liefdes aan de rand van tijd

En kabbelende gedachtenbeekjes die aanspoelen in de late uurtjes

De pracht van de dag die zijn vrome plan bedacht voor de muze van elke dag

Muze van de dag weet dat ik je gaarne mag

LAATST ZAG IK JE ONDERGAAN

Laatst zag ik je ondergaan Je sloot de boeken voor vandaag

Laatst zag ik je ondergaan je sloot je ogen onbewaakt

Wat een pracht die jou bedacht

Wat een pracht waarnaar ik smacht

Je kwam nog voorbij in een droom en ik verwarmde me aan je gedachten

je gloed overdacht de nacht vannacht

de maan weerspiegeld in je zinnen

Ik wil je ondergaan

halfzacht beminnen

WINTERDROOM

Warmte droomde de zon

maar regen wordt de norm

Licht droomde de zon

maar sneeuw wordt de klankbuis van morgen

Vuur droomde de zon

maar nevels van weemoed overtrekken de volle woorden op het pad des tijds

Toch blijft de zon dromen

en wanneer nevels vuur worden sneeuw licht en regen warmte

zal de zomer pas echt beginnen

ZOEKERTJE

Mijn lichaam gevoed door jouw stroom

De nacht was pracht jouw praal getoond aan de rand van het vuur

Het was niet het vuur niet de drank maar jouw warmte die het bos deed branden

Vannacht stond ik in lichterlaaie

Zie ik je nog terug of gaat dit gevoel weer overwaaien?