DE NACHT
De zon spat uiteen in tinten van rood als verf op een doek
De bomen roepen vogels en de laatste lichten doden het bos
De hemel overtrekt een mantel van sterren op mijn lijf
Ik verdrink in mijn kussen dat jou droomt
De laatste scheut dag druipt uit de fles en de straat verlaat zijn lantaarns
En dan overkijkt de leegte het schouwspel en denkt al aan morgen
