DE NACHT

De zon spat uiteen in tinten van rood als verf op een doek

De bomen roepen vogels en de laatste lichten doden het bos

De hemel overtrekt een mantel van sterren op mijn lijf

Ik verdrink in mijn kussen dat jou droomt

De laatste scheut dag druipt uit de fles en de straat verlaat zijn lantaarns

En dan overkijkt de leegte het schouwspel en denkt al aan morgen