TUIN VAN EDEN

Verdwaalde verlangens keren terug uit een lange diepe slaap

Verliefdheid brengt me weer in vervoering De gedachte aan haar nu levendig en klaar

Dan denk ik met weemoed terug aan mijn liederen voor haar aan de liefkozing voor haar blonde haren, voor haar tedere gelaat voor de fonkeling in haar ogen en onze laatste daad

De rozengeurprinses leeft weer! de hartenkoningin is op liefdespad!

Maar mij zal ze niet meer vangen cupido's pijl miste reeds zijn doel

Verledens verrukking is onheil vandaag want door de tijd werd zij een verboden vrucht, een appel te mooi om geplukt te worden

Maar laat me de idee nog even houden en me van elke daad ontdoen

Dan blijf ik in Eden in de tuin zonder m'n oogappel maar mét dat leuke gevoel